Bonum diem  porcelle – Guten Tag kleines SchweinchenBonum diem, porcelle

Janosch (Krauße/Jungwirth)

Olim tigriculus porcellum convenit et dixit: „Bonum diem, porcelle.“ „Quonam vadis, tigricule?“ porcellus rogavit.“In silvam fungos afferre“, tigriculus dixit, „nam hodie fungi assati in acuto liquamine piperato in mensa erunt. Ursus coquit.“ „Oh, in silvam“, porcellus vocavit, „fere exacte eodem quoque ego adire volui. Licetne mihi me adiungere?“ Atque iuxta tigriculum ambulabat. In silvam. Übersetzung


porcellus

Cum in silva essent, tigriculus fungos colligere in animo habuit. Tum porcellus vocavit: „Heus, primo paululum strepamus, nam hic splendide horridum est. Huuuu!“ Et discurrit, post arborem se abdidit et vocavit: „Nuncquidem quaere-me-venare-me-cape-me!“ Tigriculus fiscinam pro fungis in herbis deposuit atque porcellum persecutus est, donec eum invenisset et cepisset. „Nunc ordo te vocat“, porcellus vocavit, „ego nunc te quaerere-capere debeo.“ Tigriculus discurrit, se abdidit, donec porcellus eum cepisset. Eo modo semper huc et illuc agebatur. Totum diem carum et longum. „Nonne bene colludere possumus, tigris!“ porcellus dixit. Die confecto et nulli fungi in fiscina erant. Übersetzung


porcellus

„Hodie fungos apportare non potui“, tigriculus domi dixit, „nam tempus mihi carebat. Primo porcellum conveni, tumque in silva eramus. In silva paululum strepere debuimus, sed tum tenebrosum iam erat et fungos videre non iam potui. Nihil visum – nihil inventum.“ Tum ursellus iterum brassicam ex horto coquebat, poma terrestria assata hesterna refricta et nullum tempus pro mensa secunda. Nocte tigriculus de porcello somniabat. Übersetzung


„Postridie ordo ursellum vocavit. Duos pisces parvos capere debuisset, cepit hamum atque ad fluvium ambulavit. Tigriculo munus erat, ut debuisset conclave everrere, in horto poma terrestria effodere, cepulas secare et furnum inflammare. Atque tum etiam catillos in mensa ponere. Scopam manibus cepit – sed tum porcellus praetercurrit et vocavit: „Quisnam hic coambulat nataa-re?“ „Ego, ego“, tigriculus clamavit, „solum subligaculum famosum celeriter quaerere debeo.” Porcellus urinari potuit, caput sub aqua. „Ars est“, tigriculus clamavit, „quod nemo facere potest!“ Tigriculus autem saltum praecipitem facere scivit. Paulo post dies iterum confectus erat. „Nonne bene collaborare, tigricule“ dixit porcellus. Everrere oblivisci, cepas secare oblivisci, furnum inflammare oblivisci – cunctas res oblivisci.  Übersetzung


porcellus

Cum parvus ursus domum redisset, duos pisces cepisset, debebat primo conclave everrere, deinde poma terrestria ex horto effodere, cepas secare furnumque inflammare. Atque catillos praeparare. Tum pisces assare, poma terrestria coquere, sed tigriculus tam sero domum venit, ut cena iam defricta esset. „Conclave everrere non potui“, tigriculus dixit, „quia tempore carui. Nam primo aliquis visendi causa venit et denique subligaculum tamdiu quaerere debebam, quia tu id non recte repurgavisti. Nunc ego autem saltum praecipitem scio. Cras ego iterum fungos apportandi causa in silvam ibo, tu autem conclave everres.“ Deinde indormivit.  Übersetzung


porcellusPostridie tigriculus fiscinam accepit, ursellus everriculum cepit, et tigriculus abiit. Sed in itinere paululum de via deflexit, ut porcellum visitare deberet. „Quonam vadis, tigricule?“ porcellus rogavit. „Fortasse fungos apportare“, dixit tigris. Eia, si vis, nunc paululum intra, tibi placentam coquam. Dum porcellus pulticulam fecit, tigriculus se in lecto pulchro pervolvit. „Pulticula flaccida“, vocavit porcellus, „est cibus mihi gratissimus et suavissimus“ et massam
in ore pulsavit. „Oh, pulticulam flaccidam”, vocavit tigriculus, „ego quoque cupio.” Ita igitur placentam non ita coxerunt, pulticulam devorabant et deinde nihil reliquum fuit. Deinde proelium pulvinorum fuit. „Nonne profecto in omnibus rebus bene collaboramus, tigricule“ dixit porcellus. Tigriculus autem iam dormiebat. Übersetzung


porcellus

Postridie ad horam undecimam dormiebant. „Hodie diem pigrum agamus“, porcellus vocavit. „Necessarium non est, quod moveamus et laboremus. Fac, ut iam ientaculum luxuriosum apportes, per totam diem in lecto manebimus.“
Auferque excipulum lactarium“ „Quod excipulum lactarium?“ rogavit tigriculus. „Illud rubrum“. Tigriculus panicellos ab ariete attulit. Et farcimen de vulpe. Et ova de gallina. Lac de vacca et lardum de mure. Utinam domo sit! Ibi in ista caverna. Ita est, mus domi erat. Unam horam per pedes, deinde crura dolent.   Übersetzung


porcellus

„Ientaculum luxuriosum semper in lecto est“, vocavit porcellus, „iam apporta mensam!“ Mensa est cista pomorum terrestrium. Cista pomorum terrestrium agricolae est. Cum cista in lecto staret, tigriculo nullus locus erat.
„Maximum bonorum cenarum non est, ubi sedeas“, dixit porcellus, „sed si forte cibi nos delectent. „Tene delectant, tigricula?“ „Quid est delectare?“ tigriculus rogavit. „Bene sapere.“ „Tum ita est.“ „Coniecta, quid sit prandium!,“ait porcellus, „pasta vermiculata luto lycopersico mixta. »Anas  eos praebet. „At aufer excipulum lactarium!“ „Quod excipulum lactarium?“ tigriculus rogavit. „Illud rubrum.“     Übersetzung


porcellusPondus pastae vermiculatae in fiscinam et lutum lycopersicum in excipulum usque ad marginem plenum. Tum aqua in olla, olla in furno. Pasta in ollam cum aqua et totum coctum. Praeterea paulum piperis et salis in lutum lycopersicum, et prandium est paratum. Haec omnia tigriculus fecit. Ita agebatur omnibus diebus, hodie, cras, perendie. Tigriculus ligna attulit et furnum calefecit. Everrit conclave et novo stramento pro hara curavit. Coxit cibum – et porcellus in lecto manebat.   Übersetzung


porcellus „Quando dies natalis tibi est, tigricule?“ porcellus rogavit. „Die Mercurio.“ „Et mihi mense Augusto“, porcellus vocavit. „Bene congruit. Quis color te maxime delectat? „Flavum cum lineis.“ „Flavum cum lineis! Tigris!“ Et lila maxime me delectat, bene congruit.“ Omnes nugae erant scilicet. Non ignoramus. „Et cibus tibi gratissimus?
Mihi omne, quod lutum est. Lutum lycopersicum, pulticula flaccida, lutum ernei…“ „Cibus omnium carissimus mihi est salmo saltans in liquamine, quod ex amygdalis et butyrio coctum est, cum paniculis tritis et pomis terrestribus petroselinibus…“ Haec verba dicens tigriculus ursellum recordatus est, et statim de cista desiluit, fiscinam cepit et vocavit : „Tum valeas, porcelle…“      Übersetzung


 
 porcellus Tum cucurrit eum-non-vidisti in silvam, celeriter aliquos fungos attulit cucurritque – celerior quam leges sustineant – ad domum. Sed ursus non iam adfuit. Porta clausa erat, magnus pulvis in limine, herba non desecata et petroselinum efferatum. Etiam tectum paululum laesum. Tum parvus tigris magno timore affectus erat. Circum domum cucurrit, in omnibus fenestris spectavit, post frutices quaesivit, sed ursellus deerat. In cavernis et cavos muris spectavit – sed ubique non erat. Cucurrit trans agros et rogavit vulpem, leonem cum bracis caeruleis, leporem, anserem cum petaso. Sed ursellum non viderant. Tigriculus cogitavit: „Mortuus esse possit“ et currebat tamdiu crura sustinebant, tum cecidit, se in herbis abiecit et mortuus esse volebat. Mortuus in aeternum. Nulla voluptas vivendi et aliquo die ursellus eum fortasse hic inveniret et ei sepulcrum collocaret. Nisi ursus etiam similiter mortuus erat. Quia tigriculus ursellum non invenerat, cum eum quaesiverat. Oculi clausi et inde mortuus esse, finis.  Übersetzung


porcellus Ursellus autem tigridem eo tempore exspectaverat. Cibos coxerat, conclave everrerat, sed tigriculus non venerat.
Tum ursellus clavem sub pala posuit et scidam in porta fixerat: „Ibam te quaerere. Ursus“ Sed ventus scidam abstulerat et tigriculus clavem non quaesiverat. Postquam ursellus tigriculum multum et diu quaesiverat, vulpem prateriit. „Vidistine tigridem?“ „Vidi“, ait vulpes, „ea via iit.“ “ Qua via?“ ursellus rogavit. „Ea“, ait vulpes. Et ursellus ea via cucurrit. Et omnes rogavit, quibus convenit et qui trigridem viderant. Cum porcello praetervenit et rogaverat:
„Vidistine tigridem?“ ille dixit: „Quem tigridem, quemnam, nullum tigridem scio. Mendacium erat, clare. Non ignoramus. Et vocavit: „Eia intra, urse, placentam tibi coquam.“  “ Minime, minime“, ursellus dixerat. „Tigridem quaerere debeo. Tigris amicus meus est.“ Et procurrerat. Tigridem quaerere.  Übersetzung


  porcellus Tigris interea indormiverat et deinde rursus evigilaverat. Cum evigilaret, esuriebat et directissime domum currit.
Ursellus autem viam totam et longam perambulabat, quam tigriculus antea ambulaverat, et postremo iterum domum pervenit. Ibi fiscina fungis plena erat et clavis etiamnunc sub pala erat. Tum ursellus celeriter duos salmones ex flumine cepit, epulas paravit, mensam praeparavit. Etiam flores proposuit. Bellaria non oblivisci! Et tum tigriculus domum venit, primo epulas habuerunt. Tum tumultum faciebant, saltabant, vocibus et nervis trullarum scoparumque canebant. Ne multa, abhinc in domo parva ad arbores sita sub flumine iterum omnes ut antea erant. Ursellus ad flumen iit pisces capiendi causa et tigriculus in silvam iit fungos afferendi causa atque conclave everrere et furnum inflammare debebat.
Cepulas secare et mensam praeparare. „Nunc pasta vermiculata coquere scio“, ait tigriculus, „cum luto lycopersicio.“ Sed lutum lycopersici hic nemini sapit.   Übersetzung


porcellus Aliquando leo cum bracis caeruleis visendi causa venit. Fabulam de latrone Johnny Schnapsglas narrabat. Eum eius tempore cognovisset . „Non iam vivit“, ait leo, „quod valde doleo.“ „Pauperes privavit. Tum eum devorare debui.
Disciplina esto, clare.“ „Vere,“ ait tigriculus,“ sed nihil nobis timendum esset. Apud nos ipsos nonne omnia perfecta sunt, urselle?“ „Mhm“, ursellus dixit. Et igitur recte dixerat.  Übersetzung


 
 

 

Übersetzung von Ulrich Krauße / Peter Jungwirth
© 2008 Janosch film & medien AG, Berlin
© 2008 für die lateinische Übersetzung: Ulrich Krauße / Peter Jungwirth
Nachdruck in beiden Fällen nur mit schriftlicher Genehmigung.

 

 

 

 

 

 

WordPress Image Lightbox Plugin